KORUPCJA

Korupcja — ty za nią płacisz,
i zapłacą wnuki twe,
mówią: „afera, raport, liczby”,
lecz co z tego? — powiedz, gdzie?
Bo wiadomo od dekad całych,
że ten system gnije w mroku,
a złodzieje śpią spokojnie,
często wyżej — rok po roku.

Refren
To jest gra na ludzkiej ciszy,
psychologia wielkich sal,
mówią: „nie protestuj, nie ma sensu”,
„tu się nic nie zmienia, żal”.
Nie liczysz się — tak brzmi przekaz,
władza robi, co chce, jak chce,
lecz pamiętaj — każda cisza
też jest głosem… przeciw nam.

Zwrotka II
Czy to dało jakieś zmiany?
Czy ktoś winny poniósł kres?
Nie — bo łupy zatrzymali,
a niektórych czekał awans, gest.
Włos im z głowy nie spadł nigdy,
sprawy znikły w białym szumie,
a nam mówią: „czas to pieniądz,
szkoda krzyku, szkoda dumy”.

Refren
To jest gra na ludzkiej ciszy,
psychologia wielkich sal,
mówią: „nie protestuj, nie ma sensu”,
„tu się nic nie zmienia, żal”.
Nie liczysz się — tak brzmi przekaz,
władza robi, co chce, jak chce,
lecz pamiętaj — każda cisza
też jest głosem… przeciw nam.

Zwrotka III
Wiedzieć — to jest jedno tylko,
zapobiegać — inny trud,
nie raporty, nie przemowy,
lecz wymiana starych ról.
Bankier, system, sprzedajna twarz,
co sprzedaje jutro dziś,
gdy reguły piszą pseudo-elity,
zawsze kończy się na nic.

Zwrotka IV
Duch starych ksiąg i nowych haseł,
globalny stół, bez chleba smak,
projekty znane, ogłoszone,
Bruksela mówi wprost, nie w snach.
To nie spisek, nie tajemnica,
wystarczy słuchać, czytać, znać,
co się mówi z mównic świata,
gdy przyszłość chce się nam odebrać.

Refren (wolniej)
To jest gra na ludzkiej ciszy,
na zmęczenie, strach i chłód,
lecz historia uczy jasno:
nic nie trwa wiecznie, nawet układ, brud.
Bo prawdziwa zmiana boli,
nie jest maską ani tłem,
wszystko zależy, kto napisze
nowe reguły… nowy dzień.

Outro
Gdy ten układ w końcu runie,
pytanie proste stanie się:
kto dorwie się do reguł gry —
i czy to znów… nie będzie źle.