Andrzej, dobrodziej, słowa układa,
Wiersze pisze, co serce mu zdradza.
Pojęcia nie ma, jak nagrać dźwięk,
By śpiewny był i miał swój wdzięk

W programach jest siła niespożyta
Sztucznej inteligencji, tajemnica skryta,
Jakim sposobem, jak słowa interpretuje?
By efekt był boski, Andrzej to czuje

Dźwięk wokalny, jak on powstaje?
To pytanie, dla siebie zadaje 
Andrzej, dobrodziej, się nie zniechęca 
Twórczość płynie, choć boli go ręka

Efekt jest dobry, bez dwóch zdań,
Dla dzieci, młodzieży, dla panów i pań
Kontynuować warto, ją każdego dnia
Twórczość swą piękną, bo nie ma w niej zła.