Zwrotka I
Tomek atomu nie wymyślił,
Nie rozdarł nieba w błysk i grzmot,
Lecz zamiast burzyć świat na pył,
On kuł piękny, stalowy grot.
W kuźni nocą iskry tańczą,
Młot jak serce bije w takt,
W jego rękach zbroja rośnie,
Szabla śpiewa , to nie na żart.

Refren
Hej, Tomku, kowalu snów,
Kujesz wiarę z ognia i stali,
Lecz gdy broń znika w kolekcjach,
Pomyśl o tym co będzie dalej?

Zwrotka II
Tyle szabel, rapierów tyle,
By by starczyło na cały pułk,
A kawaleria z pustymi rękami
Czeka byś spłacił ojczyźniany dług.
Lecz muzea i łakome kolekcje
Skupują twój cały arsenał
Chowają wszystko do szafy
Jak by to był, odpowiedni futerał.

Refren
Hej, Tomku, kowalu snów,
Twoja stal ma duszę dawną,
Lecz gdy złoto bierze wszystko,
Honor zostaje pustą nazwą.

Zwrotka III
Generał w mundurze pięknym i gładkim
Gładzi rapier, wyciera kurz,
Chowa ostrze do szafy  znów
Bo historia nie ważna mu już.
A na placu ćwiczeń martwa cisza,
Wiatr po trawie tylko drży,
Czym się bronić ma żołnierz,
Gdy jego broń spokojnie w szafie śpi

Refren
Hej, Tomku, kowalu snów,
Stal nie lubi zamkniętych drzwi,
Szabla stworzona jest do boju
Nie po to, by rdzewiał jej krzyk.

Zwrotka IV
Nie każdy, kto kuje miecze,
Marzy tylko o krwi i łzach,
Czasem chodzi o  gotowość,
By nie bać się każdego dnia.
Bo armia bez własnej broni
To jak pieśń bez nut i głosu
Jak koń bez podków na kamieniu,
Jak rozkaz bez serc i ważnego patosu.

Refren (ostatni)
Hej, Tomku, kowalu snów,
Kuj, póki iskra w tobie trwa,
Bo gdy szable wiszą na ścianie,
Historia uczy nas, że czas się bać.

Outro
Tomku tyś atomu nie wymyślił,
Lecz stalą pisał, historii piękny czas,
Pytanie ciągle, wisi  w powietrzu:
Kto stanie z bronią... gdy przyjdzie czas.